Τάκης Βασιλάκης (Takis Vassilakis)
Ο Τάκης Βασιλάκης TAKIS (VASSILAKIS) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Φεύγει από την Ελλάδα προτιμώντας να διδαχθεί από τις εμπειρίες και τα ερεθίσματα γύρω του και ζει ως πολίτης του κόσμου ταξιδεύοντας από στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.
Ποτέ δεν έκοψε τους δεσμούς του με τη χώρα ωστόσο. Ξεκινώντας την καριέρα του το 1946 , σαν γλύπτης, δείχνει τεράστιο ενδιαφέρον για τα φυσικά φαινόμενα και τις επιπτώσεις πάνω σε υλικά όπως πέτρες, τα περίεργα σχήματα σε μέταλλα που έχουν υποστεί διάβρωση ή αλλαγές από εκρήξεις. Τα θεωρούσε όλα γλυπτά. Από το 1954 έως το 1959 ζει στο Παρίσι, την Cote d' Azur και το Λονδίνο. Το 1955 εκθέτει τα γλυπτά του στην Hanover Gallery, London, και την Galerie Furstenberg, Paris.
Τα πρώτα του Signals (=σινιάλα) χρονολογούνται από το 1954: ήταν μεταλλικά ελάσματα σαν χορδές πιάνου τα οποία προκαλούσαν μουσικές δονήσεις καθώς ακουμπούσαν μεταξύ τους με το φύσημα του ανέμου. Τα Signals εκτέθηκαν στην Hannover Gallery το 1958, ενώ το 1959 παρουσίασε τα πρώτα τηλεμαγνητικά του γλυπτά στην Galerie Iris Clert.
Αυτά υλοποιήθηκαν από πολύ απλά υλικά, μαγνήτες και καρφίτσες: οι δεύτερες έλκονται από τους πρώτους και δημιουργούν την αίσθηση της κλωστής που αιωρείται στον χώρο.
Από τη στιγμή εκείνη και έπειτα τα τηλεμαγνητικά του γλυπτά αποτελούν και την βάση της αισθητικής έκφρασης του Takis και τον ακρογωνιαίο λίθο των μουσικών του γλυπτών. Την ίδια περίοδο πειραματίστηκε με την ενέργεια και το φωτισμό (energy - light). Στα Telelumieres καλούσε το κοινό να δει τη λειτουργία ενός ηλεκτρομαγνήτη.
Το 1960 παρουσίασε στην Galerie Iris Clert τον Ιπτάμενο Άντρα (Flying man) όπου το ανθρώπινο σώμα αιωρείται κρεμασμένο από ένα μαγνήτη. Το 1965 τα μουσικά έργα του Takis με τα οποία είχε ασχοληθεί 2 χρόνια πριν, εκτίθονται στις Alexandre Iolas Galleries του Παρισιού και της Νέας Υόρκης. Ακολούθησαν δημιουργικά χρόνια και προσωπικής προβολής με κεντρικά σημεία την έκθεση στο Paris Municipal Museum of modern Art (ARC 2, 1978) και στο Centre Pompidou (Paris 1981-82). Κερδίζει το Grand Prize στην Paris New Biennale το 1985. Το 1993 πραγματοποιείται μια ρετροσπεκτίβα στο Jeu de Paume Gallery του Παρισιού και στο Factory Athens Arts workshop το 1995.
Έργα του βρίσκονται στην Place de la Defence του Παρισιού(1984-87), στο aquaduct at Beauvais που μετέτρεψε το κτίριο σε ένα μουσικό πύργο (1992) αλλά και σχεδίασε την στάση του υπόγειου σταθμού της Toulouse το 1993. Επίσης σχεδίασε για την ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη "Ηλέκτρα" (1983). Το 1988 στην Αθήνα παρουσίασε μια σειρά κοσμημάτων.
Σημείωση: Το μικρό αυτό άρθρο γράφτηκε με αφορμή την δημοπρασία που γίνεται από τον οίκο Sotheby's με έργα μοντέρνων καλλιτεχνών μεταξύ αυτών και του Takis
