Η λάμψη των κοσμημάτων της Μαρίας Κάλλας
Στις 3 Μαρτίου 2007 έπεσε η αυλαία σε μια από τις σημαντικότερες εκθέσεις που πραγματοποιήθηκαν για την μια και μοναδική ντίβα της όπερας, Μαρία Κάλλας.
Η έκθεση στην αίθουσα Founders Hall της Μετροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης με τίτλο «Maria Callas & Swarovski: Jewels On Stage at the Metropolitan Opera» περιλάμβανε 43 κοσμήματα τα οποία φόρεσε η Κάλλας σε ρόλους της και τα οποία ήταν κατασκευασμένα με κρυστάλλους Swarovski από τον Μιλανέζικο οίκο κοσμημάτων Atelier Marangoni.
«Κάθε κόσμημα συσχετιζόταν με μια όπερα» επισημαίνει ο Rinaldo Albanesi, που επιμελήθηκε την έκθεση, και συνεχίζει λέγοντας ότι η Μαρία Κάλλας πάντοτε είχε τον πρώτο λόγο στη σύλληψη και το σχεδιασμό κάθε κοσμήματος. «Γι’ αυτήν, υπήρχε η μουσική, η ηθοποιία, τα κοστούμια, τα χτενίσματα – και τα κοσμήματα.» Έπρεπε να νιώθει άνετη και πολλές φορές πρότεινε αλλαγές για την ελάττωση του βάρους του κοσμήματος αλλά και της σωστής αντανάκλασης του φωτός από τις πέτρες, ώστε όλα να είναι άρτια πάνω στη σκηνή.
Η Μετροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης είναι ο τελευταίος σταθμός της παγκόσμιας περιοδείας της έκθεσης που ξεκίνησε από τη Βερόνα το 2003, την πόλη απ’ όπου μια άγνωστη τότε 23χρονη Κάλλας πραγματοποίησε το πρώτο της ντεμπούτο με την La Gioconda στις 2 Αυγούστου 1947 – φορώντας μια κορώνα από Swarovski κρυστάλλους φτιαγμένη από τον Marangoni. Πρόκειται για το πιο παλιό έκθεμα της έκθεσης αυτής.
Ο Marangoni δημιουργούσε τα κοσμήματα κάθε όπερας από τα σχέδια των ενδυματολόγων αλλά και με τη βοήθεια των σκηνοθετών της ντίβας, συμπεριλαμβανομένων και των Franco Zeffirelli και Luchino Visconti στενών φίλων της Κάλλας. Η προκατελλειμένη Κάλλας, λέει ο Albanesi, είχε την τάση να φοράει στις τελευταίες της παραγωγές κάποιο κόσμημα από τους πρώτους της πρωταγωνιστικούς ρόλους. Μα κατά την διάρκεια των προετοιμασιών για την όπερα La Traviata στη Σκάλα του Μιλάνου το 1955, ο Visconti της απαγόρευσε να τραγουδήσει με το ζαφειρένιο δαχτυλίδι με το οποίο ήταν στενά συνδεδεμένη. «Πρέπει να τραγουδήσεις χωρίς αυτό» της είπε. Ο Visconti ήταν άνθρωπος που πίστευε στην χρονολογική και την ιστορική ακρίβεια, απαιτώντας όλα τα κοσμήματα που θα φορούσε η Κάλλας να είναι κατασκευασμένα με τις τεχνικές των περιόδων που εκτυλίσσονταν η όπερα.
Ανάμεσα στα ξεχωριστά κομμάτια της έκθεσης διακρίνονται μια κορώνα που φόρεσε η Κάλλας στις μοναδικές της εκτελέσεις στην όπερα του Βέρντι Nabucco στην Νάπολη το 1949, ένα περιδέραιο από την εμφάνισή της ως Lucia με τον Herbert von Karajan, μια τιάρα από χρωματιστούς κρυστάλλους και τεχνητές πέρλες που τη φόρεσε στο ρόλο της Fedora, στη La Scala το 1956, και ένα δάφνινο στεφάνη που το φόρεσε το 1954 στο Chicago (και τις ΗΠΑ) στην περιοδεία της με τη Norma. Η Κάλλας πλήρωνε για τα κοσμήματα των ρόλων της πριν το 1954, έπειτα οι εταιρείες πλήρωναν τους λογαριασμούς. Το Atelier Marangoni αποκτήθηκε από την εταιρεία Swarovski το 1999, ανοίγοντας τον δρόμο για την έκθεση αυτή.
Ένα σετ διαδήματος, κολιέ και σκουλαρικιών προέρχονται από τη συλλογή της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης. Σχεδιάστηκαν από τον καλλιτεχνικό διευθυντή της Μ.O Ντίνο Γιαννόπουλο για το ντεμπούτο της Κάλλας στις ΗΠΑ, ως Tosca αυτή τη φορά. Οι λίθοι του σετ είναι οι πιο όμορφοι που έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ σε κοσμήματα παραστάσεων. Τα διαμάντια ήταν τόσο λαμπερά που η Μαρία Κάλλας ως καλεσμένη του “The Ed Sullivan Show,” για να ερμηνεύσει μέρος της όπερας, αναγκάστηκε να φορέσει μόνο τα σκουλαρίκια και όχι όλο το σετ.
Για τον εορτασμό των 50 χρόνων δημιουργίας αυτού του σετ η Μετροπολιτική Όπερα της Ν.Υ το παρουσίασε επί σκηνής φορεμένο από τις Andrea Gruber, Maria Guleghina και Aprile Millo, τις τρεις ερμηνεύτριες της Tosca για την φετινή περίοδο στη Μετροπολιτική Όπερα, όχι στη σκιά της Κάλλας, αλλά με την λάμψη των κοσμημάτων της.
Πηγή: Bill Goldstein
