Geoffrey Beene - Ο ταπεινός πλην ευρηματικός σχεδιαστής
Τα ρούχα του σχεδιασμένα με τέτοιο τρόπο που αποπνέουν την τελειότητα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Πολλά σχέδια, από τις sport γραμμές μέχρι τις πιο εκλεπτυσμένες, περιέχουν στοιχεία φαντασίας και ευρηματικότητας.
Από τις πανάκριβες συλλογές υψηλής ραπτικής μέχρι τις φτηνότερες (Beene Boutique, Bazaar line) προσφέρει στις πελάτισσές του τη δυνατότητα να εμπλουτίσουν τις γκαρνταρόμπες τους με διάφορα κομμάτια. Η διαφορετικότητα στα χρώματα εμφανής, βλέπεις φορέματα με συνδυασμούς έντονων και γήινων χρωμάτων με τέτοιο τρόπο, που κάθε άλλο παρά αποκρουστικός είναι.
Αντιστάθηκε στη φήμη και τη δημοσιότητα. Ύστερα από μισό αιώνα παρουσίας του στο χώρο της μόδας, παραμένει πιστός στις πραγματικές βάσεις και απόψεις που έχει διατυπώσει παλαιότερα σχετικά με την αισθητική του.
Το 2000, η πόλη της Νέας Υόρκης αποφάσισε να τον τιμήσει όπως και άλλους Αμερικανούς σχεδιαστές με την μπρούτζινη ταμπέλα στην "Οδό της φήμης" στην 7η Λεωφόρο (βλέπε post για τον James Galanos).
Τον Ιανουάριο 2003, σε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη εκμυστηρεύτηκε ότι του λείπει να βλέπει γυναικεία πόδια και επέκρινε τον τρόπο που οι σημερινές γυναίκες κρύβουν το πιο αισθησιακό μέρος του σώματος τους, με jeans και παντελόνια.
Ο Geoffrey Beene γεννήθηκε το 1927 με το όνομα Samuel Albert Bozeman Jr. στο Haynesville της Louisiana στις ΗΠΑ. Αργότερα άλλαξε το όνομά του. Το 1943 αποφοιτά από το Λύκειο και με υποτροφία εντάσσεται στο πρόγραμμα ιατρικών σπουδών του κολλεγίου Tulane (Tulane College).Το 1945 έπρεπε να εγγραφεί στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια (University of Southern California), ωστόσο ο ίδιος προσλαμβάνεται στο εμπορικό κατάστημα I. Magnin του Λος Άντζελες, στο τμήμα προβολής προϊόντων. Το 1947 μετακομίζει στη Νέα Υόρκη και σπουδάζει στη σχολή Μόδας Traphagen (Traphagen School of Fashion) για ένα χρόνο και το 1948 πηγαίνει στο Παρίσι και παρακολουθεί την Ακαδημία Julian Academie Julian, και τη σχολή του Συνδικάτου Υψηλής Ραπτικής (Ecole de la Syndicate d'Haute Couture) ενώ παράλληλα εργάζεται στον Edward Molyneux. Στο Παρίσι εμπνέεται από τα ρούχα της Elsa Schiaparelli και καταλαβαίνει τη σημασία του χρώματος σε μια δημιουργία. Επιστρέφει το 1951 στη Νέα Υόρκη και εργάζεται στο Samuel Winston.
Το '59 εντάσσεται στις τάξεις του οίκου μόδας Teal Traina.
Το 1962 είναι μια χρονιά σταθμός του Geoffrey Beene. Αποκτά το δικό του οίκο μόδας στην 2η Λεωφόρο και παρουσιάζει την πρώτη του συλλογή ρούχων το επόμενο έτος. Ήταν από τους πρώτους σχεδιαστές που εισήγαγαν τις κοντές φούστες και τα μακρυά παλτό. Το '64 κερδίζει τα πρώτα 8 βραβεία Coty όπως και το Βραβείο του Συμβουλίου Βάμβακος. Το '65 κερδίζει το βραβείο Neiman Marcus.
Ακολουθούν δημιουργικά χρόνια με αποκορύφωμα το 1968 όπου συναρπάζει με τη συλλογή "Μαφία - Mafia" με το στυλ Αλ Καπόνε ενώ το 1969 παρουσιάζει την πρώτη του συλλογή για τον άντρα. Το 1971 εισάγει μια πιο οικονομική συλλογή ρούχων με μεγάλη απήχηση και επιτυχία. Το 1975 έρχεται το άρωμα για τον άντρα "Grey Flannel". Ο ίδιος κερδίζει τη διάκριση στο σχεδιασμό Marshall ενώ το 1976 παρουσιάζει τη συλλογή του στο Μιλάνο της Ιταλίας.
Το 1987 κυκλοφορεί το αντρικό άρωμα "Bowling Green". Το 1988 για τα 25 δημιουργικά χρόνια του οίκου κάνει ένα show με τον τίτλο "25 years of Discovery", για την προώθηση έργων και δράσεων για την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση του κοινού του Λος Άντζελες για τον ιό του AIDS. Την ίδια χρονιά γίνεται παρουσίαση της συλλογής του στο Μόναχο της Γερμανίας ενώ βραβεύεται με το ειδικό βραβείο Μόδας για την Τέχνη.
Το 1989 ανοίγει το κατάστημά του στην 5η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης. Το 1992 λαμβάνει τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα Καλών Τεχνών από το Τμήμα Σχεδιασμού του Rhode Island. Το 1993 κερδίζει το βραβείο δημιουργικότητας στη μόδα, από το Μουσείο Καλών Τεχνών του Houston στο Texas.
Το 1994 γίνεται αναδρομική έκθεση στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μόδας στη Νέα Υόρκη. Το βιβλίο του "Unbound" λαμβάνει βραβείο από το Συμβούλιο Κουστουμιού του Μουσείου Τεχνών του Λος Άντζελες.
Ο Geoffrey Beene με την έως τώρα πορεία του στο χώρο της μόδας κατάφερε να είναι ένας ευρηματικός πλην ταπεινός σχεδιαστής, χωρίς να προκαλεί με τη συμπεριφορά του παρά μόνο με την δουλειά του.
